W medycynie weterynaryjnej wykorzystuje się głównie dwie metody elektroterapii: TENS– stymulacja nerwowa oraz EMS– stymulacja mięśniowa.

W przypadku TENS mamy przede wszystkim do czynienia z efektem analgetycznym poprzez blokowanie bodźca bólowego docierającego do mózgu oraz stymulację organizmu do wydzielania endorfin i enkefalin (hormonów o działaniu przeciwbólowym).

EMS natomiast stymuluje skurcz mięśni, przez co przyczynia się do ich wzmocnienia, poprawy odżywienie oraz podnosi ich odporność na zmęczenie. Ten rodzaj elektrostymulacji stosowany jest w szczególności w przypadku atrofii mięśni, przebiegu rozmaitych schorzeń ortopedycznych i neurologicznych,
a także zapobiegawczo gdy ruch w stawie jest przeciwwskazany.